نگاهي به مشكلات بهداشت و درمان قاينات

اين درد كهنه، درمان ندارد؟!

 

هروي: توسعه‌ي فضاي بيمارستاني، نياز منطقه است

نماينده‌ي مردم قاينات و زيركوه، با انتقاد از وضعيت فعلي خدمات درماني در قاينات گفت: چالش‌هاي مالي و مديريتي، دست‌ها را براي توسعه‌ي فضاهاي بيمارستاني قاين، بسته است. سال گذشته، با مشکل کاهش بودجه و اعتبارات عمراني به‌ويژه در بخش بهداشت و درمان، روبه‌رو بوديم كه موجب شد بسياري از طرح‌ها در استان و شهرستان، ناقص بماند.
«هروي» گفت: افزايش فضاي بيمارستاني قاين، از طريق گسترش مرکز قبلي يا ايجاد يک مرکز جديد، ميسر است و تحقق آن، نيازمند بودجه‌ي کلان است؛ ولي به‌دليل محدوديت اعتبارات، اجراي اين طرح‌ها، مقدور نيست.
وي با اشاره به پيگيري‌ها براي اجرايي‌شدن اين طرح‌ها افزود: توسعه‌ي فضاي بيمارستاني قاينات، نياز منطقه است. از طريق وزير قبلي، پيگيري‌هايي انجام و قول‌هايي داده شد؛ ولي اين موضوع، با تغيير وزير، متوقف شد. در زمان وزير بعدي دولت «احمدي‌نژاد» نيز به‌دليل تغيير دولت، پيگيري موضوع، بي‌نتيجه ماند اما اكنون با تقويت نگاه محروميت‌زدايي و رويکرد وزير بهداشت دولت يازدهم، اميدواريم بتوان اين خواسته‌ها را محقق کرد.
وي تصريح كرد: ايجاد مرکز آموزش عالي سلامت قاينات نيز دچار همين مشکلات شد و طي ماه‌هاي گذشته، نتوانستيم آن را پيگيري کنيم و با رويکرد منفي در قبال آن، مواجه شديم. درنتيجه، هدف را توسعه‌ي دانشکده‌هاي پرستاري، مامايي و پزشکي گذاشتيم.
وي از صدور مجوز ايجاد رشته‌ي «فوريت‌هاي پزشکي» در قاين، خبر داد و افزود: به‌زودي، مجوز ايجاد رشته‌هاي «مامايي» و «بهداشت محيط» را نيز خواهيم گرفت و اميدواريم در آينده‌ي بسيار نزديک، با فراهم‌شدن شرايط مناسب، 3 دانشکده‌ي پيراپزشکي، پزشکي و بهداشت محيط را در قاينات داشته باشيم تا مقدمه‌ي راه‌اندازي دانشگاه علوم‌پزشکي باشد.
وي درمورد پيگيري‌ها براي رفع کمبود پزشک متخصص در شهرستان گفت: به‌دليل ناتواني در پيشبرد طرح‌هاي بهداشتي درماني منطقه؛ اين موضوع، از مجاري ديگر و اجراي طرح‌هاي کلان، در دست پيگيري است.
هروي افزود: چند هفته‌ي قبل، طرحي توسط من، مبني بر افزايش پذيرش دانشجويان - اضافه بر سهميه‌ي دوره‌ي دستياري و پزشکي - در مناطق محروم از 10 به 30 درصد، در مجلس، مطرح شد که با تصويب مجلس، از اين پس، نه‌تنها در دوره‌ي دستياري، بلکه در رشته‌ي پزشکي عمومي نيز 30 درصد کل پذيرفته‌شدگان کنکور اين رشته‌ها، از بومي‌هاي مناطق محروم خواهند بود. اين طرح، انقلابي در بهداشت و درمان، ايجاد مي‌كند و کمبود پزشک به‌ويژه پزشکان متخصص را براي هميشه، رفع مي‌کند.

 

فرصتي براي حل مشكلات بهداشت و درمان قاينات

سيدعلي محمودي - یکی از مشکلات دیرین ما، کمبود پزشک و سرانه‌ي بسیار پایین بهداشتی و درمانی است که براي حل آن، بهترین و سخت‌ترین گزینه، توسط دكتر «هروي» و دیگر مسئولین، پیگیری شد و آن، توسعه‌ي رشته‌های پزشکی در شهرستان است که علاوه بر حضور پزشکان متخصص، حضور دانشجویان پزشکی را نیز درپي دارد و توسعه‌ي بیمارستان شهدا و ارتقاي آن به مرکز آموزشی و درمانی، گواه این مدعا است.
البته اقدام ديگر آقاي هروي و دیگر نمايندگان مجلس، در تصويب طرح افزایش سهمیه‌ي مناطق محروم از 10 به 30 درصد برای رشته‌ي پزشکی، قدمی مثبت است که ثمره‌ي آن در 5 یا 6 سال آینده، به بار خواهد نشست و مشکل كمبود پزشک و تبعات آن، برای همیشه، حل خواهد شد.
ولي آیا با توجه به کمبودها در زمينه‌ي بهداشت و درمان، این تصمیم نبايد چند سال قبل، گرفته مي‌شد یا حداقل مقدمات آن، فراهم مي‌شد؟ زلزله‌ي سال 76 را از یاد نمی‌بريم. در آن سال، چند کشور اروپایی، بیمارستاني صحرایی با امکانات بالا، در قاين، احداث كردند و به مردم اين شهر، اهدا نمودند؛ هرچند پس از مدتی، چیزی جز یادی از آن برای ما نماند!
مسئولین آن زمان، چرا تلاشی برای باقي‌ماندن آن نکردند؟ چرا تجهیزاتش به مکان ثابتی، منتقل نشد تا همیشه از آن استفاده شود؟ چرا وقتی در حال ساخت بیمارستان جدید بودیم؛ تلاشی نشد تا تجهیزات جدید، خریداری شود و تمام وسایل بیمارستان قبلی، به بيمارستان جديد، منتقل شد؟ مردم و خیران قاینی، سهم خود را با اهداي زمین پرداختند اما آیا مسئولین نيز به همان ميزان، تلاش کردند تا یک بیمارستان کاملاً نو داشته باشیم، نه با تجهیزات کهنه؟ بايد گفت که مسئولین بالادست آن زمان، «از كيسه‌ي خودمان، به ما نان دادند»!
آیا با توجه به رشد جمعیت، نباید چندین سال قبل، توسعه‌ي بیمارستان صورت می‌گرفت؟ با توجه به جمعیت تقریبی 150 هزار نفری قاینات و زیرکوه و این‌که زیرکوه، تازه مستقل شده است و بیمارستانی ندارد؛ قاینات باید دارای حداقل 225 تخت بیمارستانی باشد، نه 120 تخت.
دیگر موارد بهداشتی و درمانی قاینات و زیرکوه نيز وضعیت مطلوبی ندارد. سرانه‌ي پزشک متخصص، داروخانه و... در قاینات، فاصله‌ي زيادي با استانداردها دارد. البته حال که یک قاینی (سيد تقي نوربخش)، بر رأس مديريت تأمین اجتماعی کشور، تکیه زده است؛ می‌توان از این فرصت، بهره جست و دستی به سر و صورت تأمین اجتماعی قاين کشید و اگر قصد ساخت بیمارستان را داشته باشند و مسئله‌ي نبود زمین، مطرح شد؛ شورای شهر با استفاده از چند متخصص، بهترین مکان‌گزینی را داشته باشد؛ نه‌فقط به صِرف این‌که زمین، اهدایی یک خیّر است، مکانش مهم نیست؛ مثل بلایی که بر سر کتابخانه‌ي مرکزی قاین آمد.

 

درد كهنه‌ي قاينات

مشكلات بهداشتي و درماني قاينات، معضلي قديمي و كهنه است كه حل آن، به رؤيايي دست‌نيافتني براي مردم قاينات، تبديل شده است. هزينه‌ها و مسائل درماني در كشور، طاقت‌فرسا و كمرشكن است اما در اين ميان، مردم قاينات، درد مضاعفي نيز دارند كه عدم دسترسي بدون دغدغه، به امكانات و خدمات پزشكي و درماني است.
اما به‌راستي، علت آن چيست؟ براي اين امر، دلايل متعددي را مي‌توان ذكر كرد. دليل اول را شايد بتوان در كم‌لطفي و كم‌توجهي مسئولين استاني دانست. هرچند شايد مسئولين استان، با ذكر آمار و ارقام، مدعي باشند كه اين‌گونه نيست اما اين واقعيتي است كه بايد آن را پذيرفت.
دليل ديگري كه در اين ميان، وجود دارد؛ واردشدن مسائل سياسي است. همان‌گونه كه بسياري از مسائل ديگر در قاينات، سياسي شده است؛ اين امر نيز رنگ و بوي سياسي، به خود گرفته است و در هر مقطعي، افراد و گروه‌هاي سياسي در سطح شهرستان، براي اين‌كه به اهداف خود دست‌يابند؛ از اين مشكلات براي ضربه‌زدن به رقباي سياسي خود، بهره گرفته‌اند.
شايد بتوان گفت انتصاب رياست شبكه‌ي بهداشت و درمان قاينات، همواره از چالش‌برانگيزترين انتصابات بوده است كه با حساسيت، از جانب مردم، پيگيري شده است و شايد به همين دليل است كه بسياري از افراد توان‌مند، از پذيرفتن اين سمَت، اكراه دارند و از آن گريزان هستند؛ چون پذيرفتن آن را بازي با آبروي خود مي‌دانند.
از سويي، تمام فشارها براي حل اين مشكلات، بر دوش نماينده است و همه از وي، توقع حل اين معضلات را دارند و برخي مسئولين ديگر -كه بايد در اين زمينه، اقدام كنند- براي شانه‌خالي‌كردن از زير بار مسئوليت، زمينه‌اي را فراهم مي‌كنند كه مردم، حل اين مشكلات را فقط از نماينده، طلب كنند و يكي از مهم‌ترين ملاك‌هاي ارزيابي عملكرد نماينده‌ي شهرستان نيز همين موضوع است. اين امر، سبب مي‌گردد تا نماينده، تحت فشارهاي شديد مردم، بعضاً دست به اقدامات مقطعي بزند كه شايد براي مدت‌زمان كوتاهي، برخي مشكلات را حل كند اما براي حل ريشه‌اي مشكلات، تأثيري ندارد.

در شماره‌ي 242 «طلوع قاينات» (25 مهر 90)، در مطلبي با عنوان «نگاهي به مشكلات بهداشت و درمان قاينات»، مسائلي را در اين‌باره، مطرح كرديم. به‌نظر مي‌رسد با توجه به اين‌كه اين مشكلات، همچنان در قاينات، وجود دارد؛ بيان دوباره‌ي بخشي آن، خالي از لطف نيست:
«... مشکلات بخش درمان را می‌توان در سه بخش اصلی، طبقه‌بندی نمود: 1- نبود پزشک به‌خصوص پزشک متخصص 2- نبود امکانات درمانی کافی 3- کیفیت پایین خدمات درمانی.
* مشکل نبود پزشک به‌خصوص پزشک متخصص، مشکلی است که خیلی پیش‌تر، در خیلی از شهرهای هم‌طراز قاین، حل شده است ولي ما، همچنان با این مشکل، درگیر هستیم.
* وظیفه‌ي تأمین پزشک برای هر شبکه‌ي بهداشت، بر عهده‌ي دانشگاه علوم‌پزشکی همان منطقه است؛ یعنی در استان ما، دانشگاه علوم‌پزشکی بیرجند و در مرحله‌ي بعد، به عهده‌ي شبکه‌ي بهداشت و درمان شهرستان. پس اگر در این مورد، مشکلی وجود دارد؛ ابتدا باید دانشگاه علوم‌پزشکی بیرجند، پاسخ‌گو باشد و بعد شبکه‌ي بهداشت شهرستان.
* طبق قوانین مصوب و سهمیه‌های اعمال‌شده؛ هر فردی که در کشور، تخصص قبول می‌شود، باید به اندازه‌ي 2 برابر مدت تحصیلش، در مناطق محروم، طرح بگذراند؛ یعنی چیزی حدود 8 سال. از طرفی، بسیاری از متخصصان جوان، تمایل زيادي برای کار در این مناطق دارند؛ چون هم حقوق خوبی، دریافت می‌کنند و هم تجربه، کسب می‌کنند. با این اوصاف و با وجود بسیاری از مزیت‌هایی که قاین، نسبت به خیلی از شهرهای هم‌طراز خود دارد؛ اگر متخصصی به قاین نیاید؛ مشکل، از مسئولین ما در جذب متخصصين است.
* در هر دانشگاه علوم‌پزشکی، تعداد زیادی از دانشجویان‌ِ در حال تحصیل دوره‌هاي عمومی و تخصص آن دانشگاه را دانشجویان بومی، تشکیل می‌دهند (چیزی بین 40 تا 50 درصد). شما چند پزشک قاینی را می‌شناسید که در دانشگاه بیرجند، درس خوانده باشند؟ دانشگاه بیرجند از سال 1365، سالانه 30 تا 50 دانشجوی پزشکی می‌گیرد؛ از این بین، من 2 نفر را بیش‌تر نمی‌شناسم که در دانشگاه بیرجند، تحصيل كرده باشند. از طرفی، هر دانشگاهی، این اختیار را دارد که تعدادی دانشجوی بومی را خارج از سهمیه‌ي خود بگیرد. آیا به‌نظر شما، دانشگاه علوم‌پزشکی بیرجند، در این قضیه، کم‌کاری نمی‌کند؟
* درمورد نقش مردم؛ به‌نظر من، این‌که افرادی می‌گویند «پزشکان غیربومی به‌دلیل برخورد مردم، حاضر به ماندن در قاین نیستند» غلط است. در خیلی از شهرهای دیگر، برخوردهای خیلی بدتر هم اتفاق می‌افتد اما این‌گونه مشکلات، وجود ندارد.
حتي مردم قاین، نسبت به پزشکان بومی، کم‌مهری دارند و فکر می‌کنند که پزشکان غیربومی دارای مهارت خارق‌العاده‌اي هستند که پزشکان بومی ندارند. نمی‌دانم ریشه‌ي این مشکل از کجاست؟ شاید از این تفکر مردم، نشأت می‌گیرد که مثلاً می‌گویند «این طرف، پسر فلانی است و تا دیروز ... حالا واسه‌ي ما، دکتر شده»! این مشکل، فقط درمورد رشته‌ي پزشکی نیست و هر درس‌خوانده‌ی بومی، با این نوع مشکلات، درگیر است.

 

 

 


نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

مطالب پربازدید امسال

مطالب اخیر

درباره ما

 

هفته نامه‌ي اجتماعي، سياسي « طلوع خراسان »

ﺻﺎﺣﺐ اﻣﺘﯿﺎز و ﻣﺪﯾﺮﻣﺴﺌﻮل: اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺷﻮﺷﺘﺮي

دفتر مرکزی: خراسان جنوبي - قاین - خ امام رضا (ع) - جنب بانک کشاورزی مركزي

ایمیل: tolueqaenat[at]yahoo.com

صندوق پستی: 156

دفتر تحريريه: 32525090

دفتر تبليغات: 32531234

ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﯽ اﻧﺤﺼﺎري ﭘﺬﯾﺮش ﺗﺒﻠﯿﻐﺎت در اﺳﺘﺎن ﺗﻬﺮان: ﺷﺮﮐﺖ ﻧﺸﺮ ﺑﯿﻠﺒﻮرد ﻋﺮش ﻃﻼﯾﯽ ﮐﯿﺶ 88546630


***


* «ﻃﻠﻮع خراسان» نشريه‌اي ﻣﺮدﻣﯽ اﺳﺖ و ﺑﻪ ﮔﺮوه ﯾﺎ ارﮔﺎﻧﯽ، واﺑﺴﺘﻪ ﻧﻤﯽ ﺑﺎﺷﺪ.

* ﻣﻄﺎﻟﺐ نویسندگان، دﯾﺪﮔﺎه نشريه نمی‌باشد.

* نشريه در وﯾﺮاﯾﺶ ﻣﻄﺎﻟﺐ رﺳﯿﺪه، آزاد اﺳﺖ.

مطالب پربازدید ماه

ورود اعضا

ورود به بخش کاربری و یا ثبت نام اعضای جدید .

مسیر سایت

  • .:
  • بازدید امروز 1368
  • -
  • بازدید کل 2726415