دكتر هروي در گفت‌وگوي اختصاصي با «طلوع قاينات»

 

سياه‌نمايي و عوام‌فريبي نكردم

 

 

از مدتي قبل، درصدد بوديم تا به‌دليل گذشت يك سال از ورود دكتر «هروي» به مجلس به‌عنوان نماينده‌ي قاينات و زيركوه، مصاحبه‌اي با وي داشته باشيم اما برخي مسائل خاص، اين امر را اندكي به‌تأخير انداخت. در هر حال، اين مصاحبه به‌صورت گفت‌وگويي طولاني با دكتر هروي، انجام شد و سؤالاتي را درمورد عملكرد يك‌ساله‌ي وي، مطرح كرديم و او نيز به تمامي سؤالات ما، پاسخ داد.

آن‌چه در ادامه مي‌آيد، گفت‌وگوي اختصاصي «طلوع قاينات» با نماينده‌ي قاينات و زيركوه است كه مانند هميشه، با رعايت امانت، به اطلاع خوانندگان مي‌رسد. قضاوت در اين مورد را به مردم، واگذار مي‌كنيم.

alt

* در ابتداي گفت‌وگو، دكتر هروي در ارزيابي يك سال نمايندگي خود گفت:

 

نگاهم به آينده بود، سياه‌نمايي نكردم

با توجه به اين‌كه يك سال از انتخاب و شروع به‌كار بنده، گذشته است؛ اين حق مردم است كه مروري بر كارنامه‌ي يك‌ساله‌ي بنده داشته باشند. در طول اين يك سال، سعي كردم كه نگاهم به آينده باشد. حتي يك لحظه، نسبت به هيچ فردي اعم از نماينده، مديران، فرمانداران و مسئولين قبلي، سياه‌نمايي نكردم. سعي كردم رويكرد تازه‌اي در شهرستان‌هاي قاينات و زيركوه، به‌وجود آورم.

 

عوام‌فريبي نكردم

سعي كردم كه كارهايم، عوام‌فريبي و تبليغاتي نباشد و سعي نكردم كارهايي را كه انجام مي‌دهم، سريع تبليغاتي كنم و در رسانه‌ها بياورم؛ چون اعتقاد دارم «به عمل، كار برآيد، به سخنراني نيست». به‌جاي كارهاي تبليغاتي و فردي و حضور مرتب در تلويزيون و تبليغات رسانه‌اي، سعي كردم جايگاه خاصي در دستگاه‌هاي ذي‌ربط، باز كنم تا بتوانم نگاه مثبت‌انديشي را براي شهرستان‌هاي قاينات و زيركوه، به‌ارمغان بياورم.

 

از مشكلات و مخالفت‌ها، گله‌گذاري نكردم

در اين مدت، مخالفين، كمر به مخالفت بسته بودند و حتي گاهي دوستان نيز بر طبل گلايه‌ها و شكايات مي‌كوبيدند. در طول اين يك سال، گاه نمي‌دانستم بايد به تحريكات بيرون شهرستان، جواب بدهم يا به مخالفت‌هاي داخل شهرستان بپردازم. به‌همين جهت، يك لحظه از مردم، دور نشدم.

بسياري از روزها، از مشكلات مختلف و پيچيده، بي‌پولي دولت، گراني، فشارهاي اقتصادي به مردم و وضع معيشتي سخت مردم، بسيار خسته و دل‌آزرده مي‌شدم. ديدن مردم، من را شرمنده مي‌كرد؛ چون مشكلات، وجود داشت ولي من نمي‌توانستم كاري انجام دهم؛ زيرا بي‌پولي دولت و كمبود نقدينگي، دستگاه‌هاي اجرايي را از پاسخ‌گويي به مردم، ناتوان كرده بود.

جالب اين‌كه ابتداي دوره‌ي نمايندگي بنده، مصادف شد با رشد سرسام‌آور قيمت‌ها و فشارهاي كمرشكن اقتصادي؛ ولي يك لحظه از اين وضعيت، گِله نكردم و بر مديران ادارات، فشار وارد نكردم؛ با اين‌كه بيش‌تر فشارها، متوجه بنده بود. نغمه‌هاي مخالفتي كه شنيده مي‌شد، از سر‌ِ بغض و كينه نبود؛ بلكه به‌دليل فشارهاي اجتماعي، جريان‌هاي سياسي و مسائل اقتصادي در منطقه بود. با وجود اين مخالفت‌ها؛ كسي با من، همراهي نكرد. به‌جاي جلسات دوستي و تلاش براي كمك به نماينده، جلسات شبانه بر عليه نماينده مي‌گذاشتند ولي حتي يك‌بار، آشفته نشدم و فقط دعا كردم و از خدا خواستم كه آن‌ها را هدايت كند و به من، صبر و ‌آرامش بدهد تا بتوانم كارهاي اساسي را دنبال كنم.

 

نماينده نمي‌تواند معجزه كند

بسياري از اوقات، از من مي‌پرسيدند: «براي قاينات، چه‌كار كرده‌اي؟»؛ من هم مي‌پرسيدم: «شما براي قاينات، چه‌كار كرده‌ايد؟». همه‌ي مردم بايد جهت مقابله با مشكلات شهرستان، به نماينده، كمك كنند و نماينده را تضعيف نكنند. بايد حركت جمعي، داشته باشيم. با حركت‌هاي فردي، به جايي نمي‌رسيم.

يك نماينده، نه مي‌خواهد و نه توان‌ِ معجزه را دارد. معجزه، زماني است كه نماينده در كنار مردم و بر اساس مقتضيات براي برآوردن خواسته‌هاي مردم، تلاش كند. اين‌كه نماينده، تلاش كند ولي برخي در جلسات شبانه، مسائل ديگري را پيگيري كنند؛ مقصودي حاصل نمي‌شود. بايد جلسات عمومي را حتي جلساتي كه در بين خانم‌ها، تشكيل مي‌شود؛ به‌سمت ارائه‌ي راهكارهاي تازه، پيش ببريم.

 

پيشرفت، فقط با همدلي و فكر صحيح

من، تمام توان خود را به‌كار گرفتم تا فرهنگ تازه‌اي در شهرستان به‌وجود آيد كه به‌جاي منازعات سياسي، به‌سمت آسيب‌شناسي مسائل شهرستان، پيش برويم و اين‌كه ببينيم چه نيازهايي داريم و راه برآوردن آن‌ها چيست. درگيري و مشاجره، عامل پيشرفت نيست؛ عامل پيشرفت، فقط همدلي و فكر صحيح است.

امروز انديشه‌ي جنگ دائم با شهرهاي اطراف، خواست‌ِ كساني است كه نمي‌خواهند ثبات و رفاقت، حاكم بر قاينات باشد. آن‌ها كه بر طبل قايني و غيرقايني مي‌كوبند؛ خواسته يا ناخواسته، دشمن پيشرفت قاينات هستند. امروز پيشرفت با انديشه‌هاي كج و معوج و ذهنيت متعصبانه‌ي كوركورانه، فراهم نيست. امروز بايد سفير صلح بود، نه سفير جنگ؛ تا امكان پيشرفت، فراهم شود.

 

حفظ عزت مردم

در طول يك سال گذشته، سعي كردم مقوله‌ي احترام به مردم را جابيندازم. در مقوله‌ي انتخابات، وارد نشدم؛ چون نماينده، قيّم مردم نيست. مردم بايد آزاد باشند، بايد فكر كنند و تصميم بگيرند. جامعه‌اي كه براي خودش، تصميم بگيرد؛ صلاحيت پيشرفت دارد. سعي كردم گام‌هاي بزرگي را با اين ديدگاه بردارم. در سطح استان نيز بايد نگاه كلان‌نگر داشت. نگاه جزيره‌اي، قاينات را هم‌چنان در زير بار مشكلات، نگه مي‌دارد. گاه در مقابل نگاه برخي خيرين ايستادم و ملامت‌هاي فراواني را تحمل كردم؛ چون نمي‌خواهم عزت مردم، مخدوش شود. 

انجام مسابقات ملي در دو نوبت، نشان داد كه من، سطح ملي را براي قاينات، درنظر دارم. در كنار بحث خيرين، سعي كردم ديدگاه مردم را نسبت به اوقاف، تغيير دهم؛ زيرا جامعه‌اي در آستانه‌ي پيشرفت قرار دارد و به توسعه مي‌رسد كه هرآن‌چه را كه دارد، براي توسعه و پيشرفت ببخشد اما اين نگاه در جامعه‌ي ما، جانيفتاده است.

چندين بار از وزرايي كه احساس مي‌كردم نسبت به استان و قاينات به‌نوعي بي‌عدالتي كرده‌اند، سؤال كردم و تذكرات پياپي و بسياري به وزرا و حتي به رئيس‌جمهور دادم؛ زيرا مردم منطقه‌ي قاينات، رأي بالايي به «احمدي‌نژاد» دادند اما ايشان بعد از زلزله، حتي حاضر به دادن يك تسليت هرچند كوچك به مردم نشد كه اين امر با عزت مردم ما، مغايرت دارد.

دفاع از حريم، كيان و مايملك شهرستان در وزارت‌خانه‌هاي دفاع، فرهنگ و ارشاد اسلامي و ورزش و جوانان نيز در همين راستا بود. روحي ناآرام در مقابل مديران داشتم اما در مقابل مردم، همواره متواضع و آرام بوده‌ام و آن‌ها را تكريم كرده‌ام. با افتخار، خود را نماينده‌ي قاينات و زيركوه و خادم مردم مي‌خوانم.

 

انجام كارهاي فرهنگي و زيربنايي

در اين يك سال، سعي كردم ضمن انجام كارهاي فرهنگي و زدودن غبارهاي سياسي از شهرستان، حركت‌هاي زيرساختي را انجام دهم؛ مثل اخذ مجوزهاي مراكز و رشته‌هاي دانشگاهي. از اول مهرماه، چندين دانشگاه در قاينات براي اولين بار، شروع به‌كار مي‌كنند اما من براي اين موضوع نيز خيلي ملامت كشيدم.

با وجود اين‌كه بسياري مي‌دانستند كه من در عرصه‌ي دانشگاهي، باسابقه هستم ولي برخي به وسيله‌هاي مختلف، مردم را نسبت به اين حركت‌هاي زيرساختي، مشكوك مي‌كردند. بسياري از حركت‌ها، به‌بار ننشسته، سركوب مي‌شد. از اين رو بايد اقدامات، بسيار آرام، باطمأنينه و با آرامش و صبوري، انجام مي‌شد. تلاش كردم خيلي از كارها، وقتي انجام شد؛ اعلام شود. من، عادت به غوغاسالاري يا تبليغات زودرس و بيهوده ندارم.

 

 

* آيا توقعات مردم از شما، غيرمنطقي بوده يا معقول و در حيطه‌ي وظايف نماينده بوده است؟

زماني كه مردم، فردي را انتخاب مي‌كنند؛ توقعاتي دارند و مي‌خواهند كه برآورده شود. اين توقعات، در زماني بروز كرد كه ما، دچار مشكلات گراني و كاهش اعتبارات و درآمدهاي دولت شديم كه در 34 سال پس از انقلاب، بي‌سابقه بود و اين هم از اقبال من بود كه تمام اين مشكلات (گراني، وضعيت سخت اقتصادي و درآمدهاي اندك مردم به‌نسبت مخارج و قيمت‌ها)، مصادف با سال اول نمايندگي بنده شد.

اما مردم، انتظار بالاي ديگري داشتند و‌ آن، ايجاد صلح، صفا و صميميت بود. سعي كردم رويكرد تازه‌اي در شهرستان به‌وجود آورم. اين‌كه نماينده در انتخابات شوراي شهر، دخالت نمي‌كند يا شهر و روستا براي او، تفاوتي ندارد يا نماينده بر طبل قايني و غيرقايني نمي‌كوبد؛ همه، نشان‌دهنده‌ي رويكردي نو در شهرستان است. مديران، احساس كرده‌اند كه بايد هم‌سو با مردم بوده و به مردم، احترام بگذارند. مردم هم مطالبات اقتصادي اجتماعي دارند اما اين مطالبات، با توجه به شرايط اقتصادي، فروكش كرده است. توقع مردم، ايجاد بسترهاي فرهنگي است.

 

* تلخ‌ترين و شيرين‌ترين خاطره‌ي يك سال گذشته‌ي شما، چه بوده است؟

تلخ‌ترين خاطره، زلزله‌ي زهان بود كه من را بسيار آزرد. فرداي زلزله، به منطقه آمدم و پس از آن نيز بارها به منطقه رفتم و تا زماني كه بودجه و اعتبار لازم را از دولت نگرفتم، از پاي ننشستم. خاطره‌اي براي شما، تعريف مي‌كنم كه قسمت شيرين اين خاطره‌ي تلخ است: بعد از زلزله، چندوقتي به منطقه نرفتم. پس از مدتي كه دوباره به آن‌جا رفتم، وقتي مورد سؤال برخي از مردم درمورد عدم سفر به منطقه قرارگرفتم؛ گفتم: «به‌دليل اين‌كه نتوانستم اعتبار و بودجه‌ي لازم را براي شما، جذب كنم؛ شرمنده هستم و روي‌ِ آمدن را نداشتم». اما فردي رو به من كرد و گفت: «فكر كرده‌ايد كه ما، ناآگاه هستيم و نمي‌بينيم كه شما چگونه از ما، دفاع مي‌كنيد؟! صفحات روزنامه‌ها، حاكي از تندي شما با دستگاه‌هاي اجرايي به‌دليل كوتاهي در انجام وظايف‌شان است».

اين براي من، بسيار شيرين بود. در روزي كه احساس مي‌كردم مردم، من را از خود برانند؛ من را در آغوش گرم خود گرفتند. اين نشان‌دهنده‌ي فهم بالاي مردم ما است.

 

* وضعيت طرح‌ها و پروژه‌ها در قاين، چگونه است؟ آيا با تغيير دولت، تغييري در روند اجرايي آن‌ها، ايجاد مي‌شود؟

موقعي كه دولت، دچار ضعف بنيه‌ي مالي است؛ عملاً از تكميل طرح‌ها بازمي‌ماند. دولت دهم در سال‌هاي پاياني، به‌دليل ناكارآمدي مديريت و عدم دقت در برنامه‌ريزي، دچار اين مصيبت شد. به‌طور مثال، دولت، مبلغ هنگفتي در حدود 37 هزار ميليارد ريال به پيمانكاران، بدهكار بود كه اين امر، سبب شد كه بسياري از طرح‌ها، امكان تحقق و حتي شروع را نداشته باشند. حتي طرح‌هاي مهر ماندگار، با وجود تبليغات فراوان، عملي نشده و نخواهد شد.

كاهش درآمدهاي نفتي، تحريم‌ها، گران‌شدن اجناس، نابه‌ساماني اقتصادي و گراني ارز، بلايي شد كه سبب ناتواني دولت براي اجراي طرح‌ها گرديد. طرح فولاد قاينات، ازجمله‌ي اين طرح‌ها است كه در حدود يك‌سوم بودجه‌ي لازم، براي آن اختصاص يافته است. اكنون تلاش داريم تا اين طرح را به فاينانس خارجي و پيمانكار بخش خصوصي، واگذار كنيم. بسيار تلاش كرديم تا اين طرح راه‌بيفتد اما وقتي پول نيست، اين مشكلات هست. به‌قول معروف «بي‌مايه، فطير است». وقتي پول نيست، فولاد كه سهل است، يك طرح كوچك نيز راه نمي‌افتد.

 

* آيا در دولت جديد، اميدي براي بهبود وضعيت فولاد هست؟

دولت جديد، وعده‌ي تدبير و اميد را به مردم داده است. اميدواريم زمينه‌هاي لازم براي راه‌اندازي آن، فراهم شود.

 

* با توجه به ايجاد دانشگاه فاطمه‌الزهرا، وضعيت دانشكده‌ي فني، چگونه خواهد بود؟

تلاش ما اين است كه اين واحد دانشگاهي به دانشگاه مادر، تبديل شود. مقرر شده است كه دانشكده‌ي فني، باقي بماند و دو دانشكده‌ي جديد به‌ آن افزوده شود و از مجموع اين سه دانشكده -كه هركدام، سه گروه آموزشي خواهند داشت- 10 رشته‌ي جديد، حاصل شود تا اين دانشگاه مادر راه‌بيفتد.

موافقت اصولي اين امر، صورت گرفته است و شوراي گسترش‌ وزارت علوم، آن را تأييد كرده است. ما در حال رايزني براي رشته‌هاي جديد هستيم. بنابراين دانشكده‌ي فني به‌عنوان يكي از دانشكده‌هاي دانشگاه فاطمه‌الزهرا قاين، باقي مي‌ماند. اساتيد و رشته‌ها، نه‌تنها باقي مي‌مانند؛ بلكه افزوده نيز خواهند شد.

 

* با توجه به وابسته‌بودن دانشكده‌ي فني به دانشگاه بيرجند؛ آيا امكانات و تجهيزات آن، باقي مي‌ماند؟

تغيير هر ساختار آموزش عالي، با مجوز شوراي گسترش، ميسر است و سير تغيير آن، به‌ترتيب آموزشكده، دانشكده، مجتمع آموزشي و دانشگاه است. شوراي مزبور، اين سير تغيير را تأييد كرده است و دانشگاه فاطمه‌الزهرا قاين، دانشگاهي مستقل از نظر سرفصل، بودجه، كادر آموزشي و اداري و... خواهد بود.

 

* وضعيت دانشجويان فعلي، چه خواهد شد؟

هدف ما، تعريف و راه‌اندازي دانشگاه با ساختار جديد است. دانشجويان فعلي را مخير مي‌كنيم كه بمانند يا اگر خواستند، بروند. البته اين امر، مشكلي ايجاد نمي‌كند؛ زيرا تعداد زيادي دانشجو در آينده، جذب خواهد شد.

 

* درمورد پروژه‌ي عبور راه‌آهن از قاين، توضيح دهيد.

فقط طرح مطالعاتي راه‌آهن، انجام شده است ولي بودجه‌ي خاصي براي آن، تصويب نشده و اختصاص نيافته است. امسال تمام نمايندگان استان، تلاش كردند تا براي آن در بودجه‌ي 92، اعتباري درنظر گرفته شود اما چون هزينه‌ي آن، زياد است و اگر شروع شود، دولت، مجبور به اختصاص بودجه‌ي آن در سال‌هاي بعد هم خواهد بود؛ آن را قبول نكرد و اصطلاحاً زير‌ِ بار آن نرفت.

 

* وضعيت پادگان، چگونه است؟

در زمينه‌ي پادگان، تلاش‌هاي بسياري انجام گرفت. چندين بار با شوراي شهر قاين، به تهران رفتيم و نشست‌هاي مفصلي، برگزار شد. چند روز گذشته، وزير دفاع به مجلس آمد كه نتيجه‌ي آن، جلسه‌ي هفته‌ي اخير بود. پادگان غدير قاين در پايان سال 91، بعد از 14 سال، به تصويب قطعي و رسمي نيروي زميني ارتش رسيد تا ساخته شود.

 

* وضعيت طرح منطقه‌ي نمونه‌ي گردشگري بوذرجمهر، چگونه است؟ علت پيشرفت كُند آن چيست؟

مشكل اين طرح، كمبود بودجه و اعتبارات‌ِ اندك است. اما با اين وجود در اين يك سال، اقداماتي درخور، انجام شده است؛ ازجمله رستوران كه آماده‌ي افتتاح است. تأمين بودجه براي برق‌رساني به قلعه‌كوه و اتصال راه قلعه‌كوه به ابوذر نيز صورت گرفته است. در بحث ساخت هتل، مجدداً كار، آغاز شده است. چندين سرمايه‌گذار -كه براي ايجاد هتل و مراكز اقامتي، طرح دارند- به منطقه آمده و طرح‌هاي خود را ارائه داده‌اند كه اين طرح‌ها در فرمانداري، موجود است.

 

* درمورد وضعيت بهداشتي درماني شهرستان و بهبود آن، توضيحي داريد؟

درمورد بهبود وضعيت درماني قاين، بايد كار ريشه‌اي و اساسي كرد كه آن هم ايجاد دانشكده و دانشگاه‌هاي علوم‌پزشكي است كه در اين زمينه، تلاش‌هايي كرده‌ام و گام‌هاي اوليه، برداشته شده است و اميدوارم با حمايت مردم و كاهش برخي مخالفت‌ها -كه اغراض سياسي، پشت آن است - بتوانيم گام‌هاي محكم‌تري در اين زمينه برداريم.

 

* وضعيت فرهنگي و ورزشي قاينات را چگونه ارزيابي مي‌كنيد؟

وضعيت كنوني، در شأن شهرستان نيست. جاي تأسف دارد كه اداره‌هاي فرهنگ و ارشاد اسلامي و ورزش و جوانان شهرستان قاينات، هنوز ساختمان مستقلي ندارند و اجاره‌نشين هستند. با اين وضعيت، چگونه مي‌خواهند براي امور فرهنگي و جوانان، سياست‌گذاري كنند؟! من از وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي در اين رابطه، سؤال كردم و ايشان براي پاسخ‌گويي، به مجلس آمد اما براي اين وضعيت نامناسب، پاسخي نداشت و حتي در ابتدا گفت: «وضعيت شما بايد خوب باشد» و باور نمي‌كرد كه اين‌قدر وضعيت، نامناسب باشد.

 

* آيا در ساير زمينه‌ها، اقداماتي انجام داده‌ايد كه بخواهيد بيان كنيد؟

شهرستان زيركوه، تأسيس شد اما با انبوهي از مشكلات، روبه‌رو بود كه براي حل مشكلات، تأمين نيازها و استقرار ادارات، تلاش‌هاي فراواني شد. گازرساني به زيركوه، موافقت براي توسعه‌ي بيمارستان قاين، پيگيري براي امور شهرك‌هاي صنعتي و ايجاد زمينه براي اخذ گواهي‌نامه‌ي پايه‌ي يك در قاين، از ديگر اقدامات بود.

اما نكته‌اي كه مي‌خواهم بگويم، اين است كه كار، زياد است. آن‌هايي كه دائم، بيان مي‌كنند كه نماينده در اين يك سال، چه كرده است؛ آيا مي‌دانند كه نماينده در اين يك سال، حتي يك روز را براي خودش، نگذاشته است؟ توقعات و انتظارات مردم، نابجا نيست اما بحث بر سر اين است كه برخي خواسته‌ها، قابل دست‌يابي نيست يا برخي‌اوقات، دور از دسترس است. هدف من از انجام كارها، عوام‌فريبي نيست يا اين‌كه خود را براي 4 سال ديگر، آماده كنم. آن‌موقع تبليغ من، عملكرد من است.

 

* در ابتداي دوران نمايندگي شما، برخي مديران، تغيير كردند و برخي مديران، باقي ماندند. آيا از عملكرد مديران در يك سال گذشته، راضي هستيد؟ آيا مديران باز هم تغيير خواهند كرد؟

در ابتدا بايد بگويم وقتي به مديري، اعتبار لازم را نداديم؛ نبايد از او، انتظار زيادي داشته باشيم. كم‌بودن اعتبارات، مانع از آن شد كه مديران، به‌خوبي بتوانند خود را نشان دهند. برخي مواقع، لازم بود براي تغييرات دستگاه‌هاي اجرايي، با استانداري و فرمانداري، هماهنگ باشيم؛ زيرا اگر آن‌ها، تغييري در مديران ايجاد مي‌كردند، درجهت بهبود فرآيند خدمت به مردم بود.

اما در هر حال درمورد تغيير و تحولات در ادارات قاينات؛ احساس من، اين است كه رضايت عمومي نسبت به آن، وجود داشت. فرماندار قاينات، فرماندار نمونه‌ي استان است و فرماندار زيركوه، به‌گواه بسياري از مردم اين منطقه، بسيار پرتلاش است و كارهاي بسيار خوبي را انجام داده است.

بسياري از مديران نيز همين وضعيت را دارند اما برخي مديران هستند كه با وجود دغدغه‌هاي مردم، خدمت مناسبي انجام نمي‌دهند كه طبعاً چه در دولت كنوني و چه در دولت بعدي، مورد حمايت نخواهند بود. مدير بايد خادم مردم باشد و خود را آقا و بالاتر از مردم نبيند و داراي جسارت، ابتكار و خلاقيت باشد.

 

* برخي مديران، ممكن است مورد قبول شما باشند اما به ‌هر جهت، مورد قبول دولت جديد نباشند. در اين صورت، چه‌كار مي‌كنيد؟ آيا كوتاه مي‌آييد يا از مديران، دفاع مي‌كنيد؟

نماينده، خارج از دستگاه اجرايي است و نظارت مي‌كند. نماينده مي‌تواند فردي را پيشنهاد دهد و از وي، دفاع كند. مديران كارآمد از جانب نماينده، مورد حمايت هستند. مديراني كه توان‌مند، مورد رضايت مردم، جسور و منشأ خدمات هستند و مي‌توانند توقعات مردم را عملي كنند؛ مي‌توان بر بودن‌ِ آن‌ها، اصرار كرد و رايزني لازم را براي آن‌ها انجام مي‌دهم.

 

* در اين رابطه، فكر مي‌كنيد رابطه‌ي شما با دولت دكتر «روحاني» چگونه خواهد بود؟

دكتر روحاني، فردي فرهيخته است و من به‌علت رشته‌ي دانشگاهي‌ام، داراي ارتباطاتي با ايشان بوده‌ام. انتظار است ايشان -كه 5 دوره، نماينده‌ي مجلس بوده‌اند و داراي تحصيلات عاليه‌ي آكادميك هستند و شعارشان هم تدبير و اميد است - نيروها را بر اساس شايستگي در مسندها بگمارند. شايسته‌ها در هر دولتي بايد مقبول باشند و بايد از آن‌ها، استفاده شود.

 

* برخي معتقدند بعضي اقدامات شما در مجلس، مانند سؤال از رئيس‌جمهور و امضاي برخي نامه‌ها، باعث ضربه به قاينات است و براي شهرستان، هزينه دارد. نظر شما چيست؟

من با داشتن روحيه‌ي محافظه‌كاري، موافق نيستم. درست نيست به اميد اين‌كه در آينده، لقمه‌اي نصيب ما بشود؛ امروز در مقابل مخدوش‌شدن عزت خودمان، كوتاه بياييم. مردم قاينات در طول تاريخ، سربلندي و عزت خود را نفروخته‌اند. اگر در منطقه‌اي، بالاترين رأي به رئيس‌جمهور داده شود و آن رئيس‌جمهور از اداي پيام تسليت به مردم همان منطقه، خودداري كند؛ آيا نبايد اعتراض كرد؟!

اگر مردم، دچار مصيبت شده و در بيابان باشند و برف و باران بر سرشان ببارد و صداوسيما، اعلام كند كه مشكلات مردم، حل شده است؛ آيا بايد نماينده، سر در لاك خود فروببرد و اظهار اطاعت و انقياد كند؟! آيا مردم، چنين نماينده‌اي را مي‌خواهند؟! آيا اين درست است كه من در مجلس بنشينم و فقط بيننده و شنونده باشم و نسبت به آن‌چه كه به مردم مي‌گذرد، بي‌تفاوت بمانم؟!

اگر اين‌طور باشد؛ من، نماينده نيستم بلكه وكيل‌الدوله هستم؛ در حالي كه بايد وكيل‌المله باشم. اين‌كه با نگاه محافظه‌كارانه در مقابل مسائل كشور، آن‌قدر بي‌تفاوت باشيم كه حقوق ما از دست‌مان، ربوده شود و صداي‌مان درنيايد؛ با وضعيت كنوني، توقعات و ‌آرمان‌هاي مردم ما، هم‌خواني ندارد.

تذكر به رئيس‌جمهور با 172 امضا و چند تذكر در موارد مختلف، براي من، بسيار هزينه داشت اما به‌خاطر دفاع از حقوق مردم، ارزش داشت. من، عزت مردم قاينات و خواسته‌هاي به‌حق آنان را با هيچ‌چيز، عوض نمي‌كنم و با هر دولتي كه بخواهد عزت مردم قاينات و زيركوه را زير پا بگذارد، مخالفت مي‌كنم.

در جريان نامه‌اي كه به نامه‌ي «150 نماينده» معروف شده است؛ بحث درمورد شخص خاصي نبود. بحث درمورد اَشرافي‌گري بود؛ زيرا من، نماينده‌ي منطقه‌اي بودم كه اشرافي‌گري در آن، معني ندارد و فقط محروميت است. البته بايد بگويم كه پس از مسائلي كه درخصوص آن نامه، پيش‌آمد؛ يك روز بعد، امضاي خود را پس‌گرفتم كه در سايت‌هاي خبري مختلف نيز منعكس شد.

 

* نظر شما درمورد انتخابات شوراها به‌خصوص شوراي شهر قاين -كه صحبت‌هايي درمورد آن، مطرح است و برخي، برداشت‌هاي خاص خود را دارند- چيست؟

براي مردم ما -كه سياست‌زده شده‌اند- تمرين دموكراسي، لازم است. مردم بايد بينش سياسي بالا داشته باشند و با درايت و تدبير، مسير خود را به‌درستي انتخاب كنند اما اين امر، نياز به تمرين دارد. يك هفته قبل از انتخابات، در مسجدجامع گفتم «هركسي منتخب مردم باشد؛ با او، همكاري خواهم كرد» و در جريان انتخابات از هيچ‌كسي، حمايت نكردم.

شبي كه نتايج، اعلام شد؛ بلافاصله با تمام منتخبان شورا، تماس گرفتم و به آن‌ها، تبريك گفتم. ديداري هم با منتخبین شورای اسلامی شهر قاین داشتم كه در آن جلسه، صحبت‌هاي مقدماتي درمورد تعامل و هماهنگي، صورت گرفت.

شوراها و نماينده، هر دو، منتخب مردم هستند و بايد به هم، نزديك باشند. نماينده به‌تنهايي مي‌تواند كار كند اما با همراهي شورا، بهتر مي‌تواند كار كند؛ مشروط به اين‌كه هم‌ديگر را قبول داشته باشند و تعامل كنند. من در شهرستان‌هاي قاينات و زيركوه، با شوراهاي متعددي بايد كار كنم. هر شورايي كه با من، همراهي داشته باشد و هماهنگ‌تر باشد، مي‌توانم براي آن‌ها، امتيازات بيش‌تري بگيرم و تعامل و ارتباط بهتري با مجاري قدرت و بودجه، برقرار كنم.

به‌عنوان نماينده‌ي مردم، دوست دارم با همه‌ي شوراها، تعامل داشته باشم اما اين‌كه شوراها چه تصميمي بگيرند، به خودشان برمي‌گردد. من، احساس اميدواركننده‌اي دارم؛ به‌خصوص در شهر قاين كه منتخبین شورا با رويكرد بنده، هم‌سو هستند. اميدوارم اين هماهنگي و دوستي، ادامه داشته باشد؛ چون در آن، خير و بركت خواهد بود.

 

«طلوع قاينات» اميدوار است با انجام اين مصاحبه، خوانندگان محترم، پاسخ بسياري از سؤالات خود را دريافت كرده باشند.

 

 

 


نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

مطالب پربازدید امسال

مطالب اخیر

درباره ما

 

هفته نامه‌ي اجتماعي، سياسي « طلوع خراسان »

ﺻﺎﺣﺐ اﻣﺘﯿﺎز و ﻣﺪﯾﺮﻣﺴﺌﻮل: اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺷﻮﺷﺘﺮي

دفتر مرکزی: خراسان جنوبي - قاین - خ امام رضا (ع) - جنب بانک کشاورزی مركزي

ایمیل: tolueqaenat[at]yahoo.com

صندوق پستی: 156

دفتر تحريريه: 32525090

دفتر تبليغات: 32531234

ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﯽ اﻧﺤﺼﺎري ﭘﺬﯾﺮش ﺗﺒﻠﯿﻐﺎت در اﺳﺘﺎن ﺗﻬﺮان: ﺷﺮﮐﺖ ﻧﺸﺮ ﺑﯿﻠﺒﻮرد ﻋﺮش ﻃﻼﯾﯽ ﮐﯿﺶ 88546630


***


* «ﻃﻠﻮع خراسان» نشريه‌اي ﻣﺮدﻣﯽ اﺳﺖ و ﺑﻪ ﮔﺮوه ﯾﺎ ارﮔﺎﻧﯽ، واﺑﺴﺘﻪ ﻧﻤﯽ ﺑﺎﺷﺪ.

* ﻣﻄﺎﻟﺐ نویسندگان، دﯾﺪﮔﺎه نشريه نمی‌باشد.

* نشريه در وﯾﺮاﯾﺶ ﻣﻄﺎﻟﺐ رﺳﯿﺪه، آزاد اﺳﺖ.

مطالب پربازدید ماه

ورود اعضا

ورود به بخش کاربری و یا ثبت نام اعضای جدید .

مسیر سایت

  • .:
  • بازدید امروز 1341
  • -
  • بازدید کل 2726388